Надія Воловодівська про святкування дня перемоги

Szcze do tijeji istoryczno-militarnoji literatury. Dumaju, szczo to vse z' sproba vidbilyty faszystiv. Ot czy des' zhadyjet'dja doslidzhennia, jak nimci zdaly Zakarpats'ku Ukrajiny madjaram v 1939 r? Jak to bulo pidlo! Czuz'i zemli otak viddaly, pidkoryly, spljundruvaly. Szkoda, szczo tut jde povna profanacije tyh podij. Todi zahynulo bahato ljudej, i htos' by za ce mav hovoryty tez'. A bulo b szcze kraszcze - vystavyty rahunok dlja splaty porujnovanoho. Hiba ne pravda? Jakby to bula spravz'nja peremoha, jaku zbyrajut'sja v Ukrajini svjatkuvaty, to treba b bulo postavyty pytannja na svjati, a szczo ahresor zaplatyv za zbytky?
Za vidszkoduvannja pyszu czerez te, szczo komunisty i dehto z rehionaliv z Maskaljamy duz'e prahnut' peremohy. To jakby Ukrajina bula peremoz'nyceju, to dobylas' by hocz moral'noji satysfakciji. Razom z Bilorussju postraz'dala czy ne najbil'sze. A v tyh svjatah stojit’ vidomo hto i vidomo za kym i zahljadaje jim (Москалям. – О.П.) v rot.